Główny > Uraz

3.1.3. Leki przeciwdrgawkowe

Drgawki to napadowe mimowolne skurcze mięśni szkieletowych. Mogą to być objawy wielu chorób (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, uraz czaszkowo-mózgowy, epilepsja, obrzęk mózgu i inne) lub wynik wtórnych zmian w ośrodkowym układzie nerwowym, które występują po zakażeniach ogólnych i zatruciach, zaburzeniach metabolicznych, w szczególności przy niedoborze witamin W6, brak wapnia i tak dalej. Skurcze są często związane z systematycznym zmęczeniem mięśni, na przykład u sportowców, maszynistek i skrzypków. U zdrowych ludzi czasami występują skurcze podczas kąpieli w zimnej wodzie lub podczas nocnego snu.

Jako leki przeciwdrgawkowe stosuje się leki z różnych grup farmakologicznych (barbiturany, środki uspokajające), które osłabiają procesy pobudzenia lub nasilają procesy hamowania w ośrodkowym układzie nerwowym, a także specjalne leki przeciwdrgawkowe przepisywane na padaczkę, chorobę Parkinsona, parkinsonizm, tiki i inne choroby.

Choroba Parkinsona, czyli porażenie drżeniowe, to przewlekła, wolno postępująca choroba, która jest spowodowana uszkodzeniem jednej z części mózgu (tzw. Układ pozapiramidowy). Z reguły nie można ustalić przyczyny porażki..

Podobną symptomatologię ma parkinsonizm, w którym cierpi również układ pozapiramidowy (spadek ogólnej aktywności ruchowej, spowolnienie ruchów, drżenie, zwiększone napięcie mięśniowe). Parkinsonizm może być konsekwencją przebytego zapalenia mózgu, miażdżycy naczyń mózgowych, urazowego uszkodzenia mózgu, przewlekłego zatrucia manganem, tlenku węgla, ołowiu i dwusiarczku węgla, przyjmowania pewnych leków (chloropromazyna, haloperidol, rezerpina i inne). W obu chorobach ilość acetylocholiny w ośrodkowym układzie nerwowym wzrasta, a dopaminy maleje. Dlatego pacjenci są leczeni lekami, które zwiększają aktywność struktur mózgowych, w których neuroprzekaźnikiem jest dopamina, lub blokują centralne działanie acetylocholiny..

Leki z pierwszej grupy to lewodopa, amantadyna, bromokryptyna, które albo pobudzają receptory dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, albo zwiększają jej stężenie w tkankach mózgu (zwiększają tworzenie lub zapobiegają niszczeniu dopaminy). Nie jest możliwe stosowanie samej dopaminy jako środka przeciwdrgawkowego, ponieważ nie przenika ona z krwi do mózgu (przez barierę krew-mózg). Z drugiej strony lewodopa łatwo przechodzi przez bariery tkankowe i przekształca się w dopaminę w neuronach. Jest to jeden z najskuteczniejszych leków przeciw parkinsonizmowi, jednak lewodopa często powoduje nudności, wymioty, utratę apetytu, spadek ciśnienia krwi z gwałtowną zmianą pozycji ciała z poziomej na pionową (hipotonia ortostatyczna), zaburzenia rytmu serca. Większość z tych działań niepożądanych jest związana z tworzeniem dopaminy z lewodopy w tkankach obwodowych. Prawdopodobieństwo ich wystąpienia można zmniejszyć stosując w połączeniu z substancjami lewodopy, które hamują przemianę lewodopy do dopaminy, ale nie przenikają przez barierę krew-mózg, czyli działają obwodowo. Te inhibitory to benzerazyd i karbidopa i często są łączone z lewodopą w pojedynczej postaci dawkowania.

Kumulację dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym ułatwiają środki selektywnie blokujące enzym oksydazę monoaminową (MAO), np. Selegilina. Jak już wspomnieliśmy, pod działaniem MAO typu B dopamina ulega utlenianiu (rozpadowi). Dlatego blokada MAO prowadzi do wzrostu stężenia dopaminy w mózgu. To jest podstawa do zastosowania selegiliny jako środka przeciw parkinsonizmowi..

Druga grupa leków przeciwparkinsonowskich, które blokują centralne działanie acetylocholiny, jest mniej reprezentatywna. Obejmuje triheksyfenidyl i difenylotropinę, które hamują nie tylko centralne, ale także obwodowe receptory cholinergiczne. Substancje te zostaną również wymienione w następnym rozdziale dotyczącym leków wpływających na autonomiczny układ nerwowy. Wiele skutków ubocznych tych leków jest związanych z działaniem na obwodowe receptory cholinergiczne: suchość błony śluzowej jamy ustnej, kołatanie serca, upośledzenie akomodacji oka i inne..

Jeśli ponownie przejdziemy do rysunku 3.1.1, zobaczymy, że działanie lewodopy ma na celu syntezę mediatora (punkt 2), amantadyny i bromokryptyny - stymuluje receptory dopaminy (punkt 8), selegilina - zapobiega niszczeniu neuroprzekaźnika (punkt 4), leki przeciwcholinergiczne - ekranowanie receptorów (tj. ponownie punkt 8).

Wszystkie powyższe leki przeciwparkinsonowskie nie są środkiem terapii etiotropowej, to znaczy nie eliminują przyczyny choroby (o czym w wielu przypadkach lekarze nic nie wiedzą). Eliminują jedynie lub łagodzą objawy choroby (leczenie objawowe), dzięki czemu ich działanie utrzymuje się tylko przez czas stosowania.

Leki przeciwdrgawkowe obejmują również leki stosowane w leczeniu padaczki. Padaczka to choroba, w której wraz z napadami drgawkowymi i innymi napadami pojawiają się bardzo charakterystyczne zmiany osobowości: agresywność lub lękliwość, gadatliwość, irytujące pragnienie nauczania lub udzielania porad, podejrzliwość i tak dalej. Najczęściej padaczka występuje w dzieciństwie i okresie dojrzewania, może być wynikiem organicznego uszkodzenia mózgu (guzy, urazy, kiła ośrodkowego układu nerwowego, choroby naczyniowe). W Stanach Zjednoczonych około 1% populacji ma padaczkę i jest to druga najczęstsza choroba neurologiczna po udarze..

Przed pojawieniem się leków przeciwdrgawkowych padaczkę leczono ziołami i ekstraktami zwierzęcymi, puszkami, a nawet otwierając (trepanując) czaszkę. W 1857 r. Z powodzeniem stosowano bromek potasu w leczeniu padaczki, w 1912 r. - fenobarbital, aw 1938 r. - fenytoinę. Obecnie w Rosji stosuje się około 30 leków.

Okresowe występowanie napadów drgawkowych w padaczce jest wynikiem zakłócenia funkcjonowania neuronów mózgu, co prowadzi do powstania patologicznego ogniska padaczkowego. Większość znanych dotychczas leków przeciwpadaczkowych zmniejsza pobudliwość neuronów w ognisku padaczkowym. Uważa się, że nadwrażliwość neuronów i niestabilność potencjałów błonowych, prowadząca do spontanicznych wyładowań, może wynikać ze wzrostu stężenia ośrodkowych mediatorów stymulujących, spadku zawartości hamujących neuroprzekaźników, a także upośledzonej przepuszczalności błon komórkowych dla jonów (sód i inne).

Znane są trzy najbardziej prawdopodobne mechanizmy działania leków przeciwpadaczkowych.

1. Stymulacja receptorów GABA. Przypomnijmy, że głównym endogennym ośrodkowym mediatorem hamującym jest kwas gamma-aminomasłowy (GABA), dlatego stymulacja receptorów GABA prowadzi do zwiększenia hamującego działania GABA na ośrodkowy układ nerwowy i zahamowania aktywności neuronalnej. Tak właśnie działa fenobarbital, benzodiazepiny - klonazepam, diazepam i lorazepam, kwas walproinowy i walproinian sodu, wigabatryna.

2. Blokowanie receptorów glutaminianu lub zmniejszanie jego uwalniania z końców presynaptycznych (lamotrygina). Ponieważ glutaminian jest pobudzającym neuroprzekaźnikiem, blokada jego receptorów lub zmniejszenie ilości prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów..

3. Blokowanie kanałów jonowych (sód, potas) w komórkach nerwowych, co utrudnia transmisję sygnału synaptycznego i ogranicza rozprzestrzenianie się aktywności napadowej (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy i walproinian sodu).

Należy zauważyć, że ten sam lek może mieć kilka mechanizmów działania..

Obfitość leków stosowanych w leczeniu padaczki tłumaczy się różnorodnością objawów tej choroby. Wszakże nawet napady padaczkowe mogą być kilku typów, a mechanizmy ich powstawania też są różne. Jednak przed stworzeniem idealnego leku przeciwpadaczkowego jeszcze długa droga. Oto krótka lista wymagań, które musi spełnić: wysoka aktywność i długi czas działania, aby zapobiec napadom przez długi czas, skuteczność w różnych typach epilepsji, ponieważ często spotyka się mieszane postacie choroby, brak właściwości uspokajających, nasennych, alergicznych i innych (substancje te są przyjmowane w przez kilka miesięcy lub nawet lat), niezdolność do kumulacji, uzależnienia i uzależnienia od narkotyków. I na przykład fenobarbital, nawet w małych dawkach, może powodować senność, letarg, może gromadzić się w organizmie i powodować uzależnienie. Fenytoina, jako substancja bardziej selektywnie aktywna, zapobiegająca rozwojowi drgawek, nie działa ogólnie depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, ale niestety po jej zażyciu mogą wystąpić zawroty głowy, drżenie ciała lub jego części, mimowolne ruchy gałek ocznych, podwójne widzenie, nudności. wymioty i inne skutki uboczne. Karbamazepina, która jest szeroko stosowana w leczeniu różnych postaci padaczki, np. Fenytoina, blokuje kanały sodowe w komórce. Jego zaletą jest pozytywny wpływ na psychikę: poprawia się nastrój, wzrasta aktywność i towarzyskość pacjentów, co ułatwia ich rehabilitację społeczną i zawodową. Ale ten lek ma również wady. Na początku leczenia karbamazepina może zakłócać trawienie, powodować bóle głowy, zawroty głowy, senność oraz hamować reakcje psychomotoryczne. W związku z tym nie zaleca się wyznaczania go kierowcom, operatorom maszyn i osobom o podobnych zawodach. Podczas przyjmowania leku konieczne jest przeprowadzanie regularnych badań krwi, ponieważ możliwe jest zmniejszenie liczby leukocytów lub płytek krwi we krwi. Nawet kwas walproinowy, którego skutki uboczne są nieliczne, potęguje niepożądane właściwości innych leków przeciwpadaczkowych..

Negatywne skutki leków przeciwpadaczkowych są zwykle związane z ogólnym zahamowaniem międzyneuronalnej transmisji impulsów w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym, co jest spowodowane niewystarczającą selektywnością działania leków..

Szczególnie wzrasta rola lekarza w leczeniu padaczki, ponieważ tylko specjalista może przepisać niezbędne lekarstwo, biorąc pod uwagę wszystkie czynniki: spektrum działania, skutki uboczne, postać choroby i rodzaj napadów.

Główne leki przeciwpadaczkowe i obszary ich stosowania przedstawiono w tabeli 3.1.1.

Tabela 3.1.1. Stosowanie leków przeciwpadaczkowych
Rodzaje napadów w padaczceLeki
Napady psychomotorycznekarbamazepina
fenytoina
walproinian sodu
fenobarbital
prymidon
klonazepam
beklamid
lamotrygina
Duże napady padaczkowekarbamazepina
fenytoina
walproinian sodu
fenobarbital
lamotrygina
prymidon
Stan padaczkowydiazepam
lorazepam
klonazepam
fenobarbital
fenytoina
Produkty do znieczulenia
Drobne napady padaczkoweetosuksymid
klonazepam
walproinian sodu
lamotrygina
trimetadion
Padaczka miokloniiwalproinian sodu
klonazepam

Ważne jest, aby pacjent przyjmujący leki przeciwpadaczkowe wiedział, że nie można odstawić leku w tym samym czasie, ponieważ może rozwinąć się zespół odstawienia, który doprowadzi do częstszych i cięższych napadów. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku barbituranów i benzodiazepin, których odstawienie zajmuje tygodnie i miesiące. Poniżej wymieniono niektóre leki przeciwdrgawkowe. Szczegółowe informacje na ich temat znajdziesz na stronie www.rlsnet.ru.

Tablica przeciwpadaczkowa, przeciwdrgawkowa gabitryl (tiagabina). Sanofi-Synthelabo (Francja)

Depakina (walproinian sodu) przeciwpadaczkowy por.liof.d / in.; syrop dla dzieci Sanofi-Synthelabo (Francja)

Tablica przeciwpadaczkowa Depakine chrono (walproinian sodu + kwas walproinowy). tab.p.p. przedłużony. Sanofi-Synthelabo (Francja)

Tabletka przeciwpadaczkowa Depakine Enteric 300 (walproinian sodu). Po roztwór / jelit Sanofi-Synthelabo (Francja)

Karbamazepina-Acri (karbamazepina) przeciwpadaczkowy, przeciwdepresyjny stół. Akrikhin (Rosja)

Klonazepam (klonazepam) przeciwdrgawkowy, przeciwpadaczkowy, zwiotczający mięśnie, przeciwlękowy, uspokajający stół. Tarchominskie Zaklady Farmaceutyczne "Polfa" (Polska)

Krople przeciwpadaczkowe Konvulex (kwas walproinowy) do podawania doustnego; roztwór kapsułki / jelit; syrop dla dzieci Gerot Pharmazeutika (Austria)

Convulsofin (walproinian wapnia) jest lekiem przeciwpadaczkowym, przeciwdrgawkowym. Pliva (Chorwacja), producent: AWD.pharma (Niemcy)

Tabela leków przeciwdrgawkowych Lamictal (lamotryginy); tabela g. GlaxoSmithKline (Wielka Brytania)

Mazepina (karbamazepina) przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe, uspokajające. ICN Pharmaceuticals (USA), producent: ICN Marbiopharm (Rosja)

Nitrazepam (nitrazepam) przeciwlękowy, zwiotczający mięśnie, przeciwdrgawkowy, nasenny, uspokajający stół. GlaxoSmithKline (Wielka Brytania)

Radedorm 5 (nitrazepam) nasenny, uspokajający, przeciwlękowy, zwiotczający mięśnie, przeciwdrgawkowy stół. Pliva (Chorwacja), producent: AWD.pharma (Niemcy)

Stazepina (karbamazepina) przeciwdrgawkowe, tablica przeciwpadaczkowa. Polpharma (Polska)

Suxilep (etosuksymid) przeciwdrgawkowy, zwiotczający mięśnie, czapki przeciwbólowe. Schering (Niemcy)

Topamax (topiramat) przeciwpadaczkowe czapki. tab.p. Janssen-Cilag (Belgia / Szwajcaria)

Finlepsin (karbamazepina) jest lekiem przeciwpadaczkowym, przeciwdrgawkowym, przeciwbólowym, przeciwdepresyjnym, normotymicznym. Pliva (Chorwacja), producent: AWD.pharma (Niemcy)

Finlepsin 200 retard (karbamazepina) przeciwpadaczkowe, przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, normotymiczne tabletki opóźniające Pliva (Chorwacja), wyprodukowane przez AWD.pharma (Niemcy)

Finlepsin 400 retard (karbamazepina) przeciwpadaczkowe, przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, normotymiczne tabletki opóźniające Pliva (Chorwacja), wyprodukowane przez AWD.pharma (Niemcy)

Eunoktyna (nitrazepam) nasenna, uspokajająca, zwiotczająca mięśnie (centralna), przeciwdrgawkowa tablica. Gedeon Richter (Węgry)

Akatinol Memantine (Memantine) neuroprotekcyjne krople doustne; tab.p. Merz & Co. (Niemcy)

Bromokryptyna Richtera (bromokryptyna) dopaminomimetyczna, tablica przeciwparkinsonowska. Gedeon Richter (Węgry)

Tablica poznawcza (selegilina) przeciw parkinsonizmowi. Ebewe (Austria)

Tablica dopaminomimetyczna Mirapex (pramipexole). Pharmacia (USA)

PK-Merz (amantadyna) przeciw parkinsonizmowi, neuroprotekcyjny roztwór do infekcji; tab.p. Merz & Co. (Niemcy)

Segan (selegiline) stół przeciw parkinsonizmowi. Polpharma (Polska)

Yumex (selegilina) dopaminomimetyka, tabela przeciw parkinsonizmowi. Sanofi-Synthelabo (Francja)

Leki przeciwdrgawkowe - lista: stosowanie w padaczce i nerwobólach

Ta grupa leków jest stosowana w celu łagodzenia lub zapobiegania napadom o różnym pochodzeniu. Leki na napady padaczkowe obejmują listę leków, które są zwykle używane, gdy dana osoba ma epilepsję i nazywane są lekami przeciwpadaczkowymi..

Działanie przeciwdrgawkowe

Podczas ataku osoba doświadcza nie tylko skurczów mięśni, ale także bólu z ich powodu. Działanie leków przeciwdrgawkowych ma na celu wyeliminowanie tych objawów, zatrzymanie ataku, aby nie przechodził od bólu do epileptycznych, konwulsyjnych zjawisk. Impuls nerwowy jest aktywowany wraz z określoną grupą neuronów w taki sam sposób, jak to się dzieje, gdy jest przenoszony z neuronów typu motorycznego z kory mózgowej.

Tabletki przeciwdrgawkowe powinny eliminować ból, skurcze mięśni bez tłumienia ośrodkowego układu nerwowego. Takie leki dobierane są indywidualnie, brany jest pod uwagę stopień złożoności patologii. W zależności od tego leki mogą być stosowane przez określony czas lub przez całe życie, jeśli zdiagnozowana zostanie genetyczna lub przewlekła postać choroby.

  • Ubrania dla Baby Bon
  • Jak działa kastracja kotów?
  • Cukinia faszerowana w piekarniku

Grupy leków przeciwdrgawkowych

Aby zapobiec napadom padaczkowym, konwulsjom, lekarze opracowali różne środki, które różnią się zasadą działania. Lekarz powinien przepisać określone leki przeciwdrgawkowe w zależności od charakteru napadu. Istnieją następujące grupy leków przeciwdrgawkowych:

Barbiturany i pochodne

Fenobarbital, benzamil, benzoilbarbamil, benzonal, benzobamil.

Mają na celu hamowanie neuronów ogniska epileptycznego. Z reguły ma bezkrytyczny, przygnębiający wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.

Leki na bazie benzodiazepin

Rivotril, Clonazepam, Ictoril, Antelepsin, Ravatril, Klonopin, Ictoril.

Leki te okazują się być działaniem hamujących neuronów, działając na receptory GABA.

Karbamazepina, Zeptol, Finlepsin, Amizepin, Tegretol.

Mają ograniczający wpływ na propagację potencjału elektrycznego przez neurony.

Walproinian sodu i pochodne

Acediprol, Epilim, Walproinian sodu, Apilepsin, Valparin, Diplexil, Konvuleks.

Działają uspokajająco, uspokajająco, poprawiają stan emocjonalny pacjenta.

Etosuximid, Pufemid, Ronton, Succimal, Etimal, Suksilep, Pycnolepsin,

Valparin, Difenin, Xanax, Keppra, Aktinerval;

Tabletki przepisywane w leczeniu nieobecności są blokerami kanału wapniowego. Wyeliminuj skurcze mięśni z nerwobólami.

Leki przeciwdrgawkowe na padaczkę

Niektóre produkty są dostępne bez recepty, inne tylko z nią. Wszelkie tabletki na padaczkę powinny być przepisywane wyłącznie przez lekarza, aby uniknąć skutków ubocznych i nie wywoływać powikłań. Ważne jest, aby udać się do szpitala w odpowiednim czasie, szybka diagnoza zwiększy szanse na remisję, czas trwania leczenia. Popularne leki przeciwdrgawkowe na padaczkę wymieniono poniżej:

  1. Feniton. Tabletki należą do grupy hydantoin, stosowanych w celu nieznacznego spowolnienia reakcji zakończeń nerwowych. Pomaga ustabilizować błony nerwowe. Zwykle jest przepisywany pacjentom, którzy cierpią na częste napady.
  2. Fenobarbital. Zawarty na liście barbituranów, jest aktywnie stosowany w terapii we wczesnych stadiach, w celu utrzymania remisji. Lek ma łagodne działanie łagodzące, które nie zawsze jest wystarczające podczas epilepsji, dlatego często jest przepisywany razem z innymi lekami.
  3. Lamotrygina. Uważany jest za jeden z najsilniejszych leków przeciwpadaczkowych. Prawidłowo przepisany przebieg leczenia może całkowicie ustabilizować układ nerwowy bez zakłócania uwalniania aminokwasów..
  4. Benzobamil. Lek ten ma niską toksyczność, łagodne działanie, dzięki czemu można go przepisać dziecku, które ma napady padaczkowe. Lekarstwo jest przeciwwskazane dla osób z patologiami serca, nerek, wątroby.
  5. Walproinian sodu. Jest lekiem przeciwpadaczkowym i jest przepisywany na zaburzenia zachowania. Ma szereg poważnych skutków ubocznych: wysypka, zmniejszona jasność świadomości, zmniejszone krzepliwość krwi, otyłość, zaburzenia krążenia.
  6. Primidon. Jest to lek przeciwpadaczkowy stosowany w ciężkich napadach padaczkowych. Lek ma silne działanie hamujące na uszkodzone neurony, co pomaga zatrzymać drgawki. Lek przeciwdrgawkowy można przyjmować wyłącznie po konsultacji z lekarzem..

Leki przeciwdrgawkowe na nerwobóle

zaleca się rozpoczęcie leczenia tak wcześnie, jak to możliwe, w tym celu należy skonsultować się ze specjalistą po pierwszych objawach choroby. Terapia opiera się na całej gamie leków eliminujących przyczyny i oznaki uszkodzenia nerwów. Wiodącą rolę w leczeniu odgrywają leki przeciwdrgawkowe. Są potrzebne, aby zapobiegać napadom i napadom padaczkowym. W nerwobólach stosuje się następujące leki przeciwdrgawkowe:

  1. Clonazepam. Jest pochodną benzodiazepiny, różni się tym, że ma działanie przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe, uspokajające. Mechanizm działania substancji czynnej pomaga uspokoić, rozluźnić mięśnie. Nie zaleca się stosowania bez recepty, nawet zgodnie z instrukcją.
  2. Karbamazepina. Zgodnie z klasyfikacją lek należy do iminostilbensów. Ma wyraźne działanie przeciwdrgawkowe, umiarkowane działanie przeciwdepresyjne, normalizuje tło emocjonalne. Pomaga znacznie zmniejszyć ból w nerwobólach. Lek przeciwpadaczkowy działa szybko, ale przebieg zawsze będzie długi, ponieważ ból może powrócić z powodu przedwczesnej odmowy przyjęcia leku.
  3. Fenobarbital. Należy do grupy barbituranów, które działają uspokajająco, nasennie w leczeniu nerwobólów. Ten środek przeciwdrgawkowy nie jest przepisywany w dużych dawkach, należy go przyjmować ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ działania niepożądane leków przeciwdrgawkowych są przeciwwskazane w wielu innych chorobach.

Leki przeciwdrgawkowe dla dzieci

Wybór w tym przypadku pada na leki, które powinny znacznie zmniejszyć pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego. Wiele leków tego typu może być niebezpiecznych dla dziecka, ponieważ utrudniają oddychanie. Leki przeciwdrgawkowe dla dzieci są podzielone na dwie grupy w zależności od stopnia zagrożenia dla dziecka:

  • Leki, które mają niewielki wpływ na oddychanie: lidokaina, benzodiazepiny, oksymaślany, fentanyl, droperidol.
  • Bardziej niebezpieczne substancje o działaniu przygnębiającym: barbiturany, wodzian chloralu, siarczan magnezu.
  • Trichopolum do ogórków i pomidorów
  • Jak utworzyć e-mail za darmo
  • Jak leczyć zapalenie trzustki w domu

Przy wyborze leku dla niemowląt bardzo ważna jest charakterystyka farmakologii leku, dorośli są mniej podatni na skutki uboczne niż dziecko. Lista podstawowych leków stosowanych w leczeniu dzieci obejmuje następujące leki:

  1. Droperidol, Fentanyl - skutecznie działają na hipokamp, ​​z którego pochodzi sygnał do drgawek, ale nie ma w składzie morfiny, która może powodować problemy z oddychaniem u niemowląt poniżej 1 roku życia. Możesz rozwiązać ten problem za pomocą nalorfiny..
  2. Benzodiazepiny - zwykle stosuje się sibazon, który można nazwać diazepamem lub seduxenem. Dożylne podanie leku zatrzymuje drgawki w ciągu 5 minut, przy dużych dawkach leku można zaobserwować depresję oddechową. Sytuację można poprawić, wprowadzając domięśniowo fizostygminę.
  3. Lidokaina. Lek może prawie natychmiastowo tłumić napady dowolnego typu u niemowląt, jeśli zostanie podany dożylnie. W terapii z reguły najpierw podaje się dawkę nasycającą, a następnie stosuje się zakraplacze.
  4. Fenobarbital. Służy do zapobiegania i leczenia. Jest przepisywany z reguły przy łagodnych atakach, ponieważ wynik aplikacji rozwija się w ciągu 4-6 godzin. Głównym plusem leku jest to, że efekt u dzieci może trwać do 2 dni. Dobre wyniki obserwuje się, gdy przyjmuje się je jednocześnie z sibazonem.
  5. Hexenal. Lek jest silny, ale działa depresyjnie na oddychanie, co znacznie ogranicza jego stosowanie u dzieci.

Leki przeciwdrgawkowe nowej generacji

Wybierając lek, lekarz musi wziąć pod uwagę pochodzenie patologii. Leki przeciwdrgawkowe nowej generacji mają na celu rozwiązywanie szerszego zakresu przyczyn, powodując minimalną liczbę skutków ubocznych. Rozwój trwa, więc z biegiem czasu pojawia się coraz więcej nowoczesnych narzędzi, których nie można kupić w sklepie internetowym ani zamówić w domu. Z nowoczesnych opcji wyróżnia się takie skuteczne leki przeciwpadaczkowe nowej generacji:

  1. Difenina - wskazana przy ciężkich napadach padaczkowych, nerwobólach nerwu trójdzielnego.
  2. Zarontin (alias Suksilep). Narzędzie, które udowodniło wysoką skuteczność, musi być wykonywane w sposób ciągły.
  3. Keppra zawiera substancję lewetyracetam, mechanizm jej działania na organizm nie jest w pełni poznany. Eksperci sugerują, że lek działa na receptory glicyny i kwasu gamma-aminomasłowego. Potwierdzono pozytywny wpływ leku Keppra na leczenie uogólnionych napadów padaczkowych i napadów częściowych.
  4. Ospolot jest lekiem przeciwdrgawkowym nowej generacji, działanie substancji czynnej nie zostało w pełni poznane. Stosowanie leków w przypadku napadów częściowych jest uzasadnione. Lekarz przepisuje dzienną dawkę, którą należy podzielić na 2-3 dawki..
  5. Petnidan - substancja czynna zwana etosuksymidem, wysoce skuteczna w leczeniu nieobecności. Konieczne jest uzgodnienie wizyty z lekarzem..

Skutki uboczne leków przeciwdrgawkowych

Większość leków przeciwdrgawkowych to leki na receptę, które nie są łatwo dostępne. Wynika to z dużej liczby i wysokiego ryzyka skutków ubocznych przedawkowania leków. Lekarz może wybrać odpowiedni lek na podstawie wyników badań, nie zaleca się samodzielnego kupowania leków. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi leków przeciwdrgawkowych stosowanych w nadużywaniu leków są:

  • niepewność podczas chodzenia;
  • zawroty głowy;
  • wymioty, senność, nudności;
  • podwójne widzenie;
  • niewydolność oddechowa;
  • reakcje alergiczne (wysypka, upośledzenie tworzenia krwi, niewydolność wątroby).

Cena leków przeciwdrgawkowych

Większość leków można znaleźć w katalogu na stronach internetowych aptek, ale w przypadku niektórych grup leków będziesz potrzebować recepty. Koszt leków może się różnić w zależności od producenta, miejsca sprzedaży. Przybliżona cena leków przeciwdrgawkowych w regionie moskiewskim jest następująca:

Lista i klasyfikacja leków przeciwdrgawkowych

Leki przeciwdrgawkowe to leki, które mogą zapobiegać napadom o różnym nasileniu i pochodzeniu bez wpływu na inne funkcje organizmu. Ta szeroka grupa farmakologiczna nazywana jest również lekami przeciwdrgawkowymi. Dzieli się na kilka podgrup II i III poziomu oraz leków nowej i starej generacji. Który z leków jest odpowiedni dla każdego indywidualnego przypadku, musi zdecydować lekarz prowadzący.

  • 1. Klasyfikacja
    • 1.1. Mechanizmem działania
    • 1.2. Według struktury chemicznej
  • 2. Leki z wyboru
    • 2.1. Difenina
      • 2.1.1. Właściwości farmakologiczne
      • 2.1.2. Wskazania
      • 2.1.3. Przeciwwskazania
      • 2.1.4. Działania niepożądane
    • 2.2. Karbamazepina
      • 2.2.1. Właściwości farmakologiczne
      • 2.2.2. Wskazania do stosowania
      • 2.2.3. Przeciwwskazania
      • 2.2.4. Działania niepożądane
    • 2.3. Clonazepam
      • 2.3.1. Właściwości farmakologiczne
      • 2.3.2. Wskazania
      • 2.3.3. Przeciwwskazania
      • 2.3.4. Działania niepożądane
    • 2.4. Lamotrygina
      • 2.4.1. Właściwości farmakologiczne
      • 2.4.2. Wskazania i przeciwwskazania
      • 2.4.3. Działania niepożądane
    • 2.5. Walproinian
      • 2.5.1. Właściwości farmakologiczne
      • 2.5.2. Wskazania
      • 2.5.3. Przeciwwskazania
      • 2.5.4. Skutki uboczne
    • 2.6. Benzobamil
      • 2.6.1. Właściwości farmakologiczne
      • 2.6.2. Wskazania i przeciwwskazania
      • 2.6.3. Skutki uboczne

    Leki przeciwdrgawkowe dzielą się na kilka ogólnie przyjętych klasyfikacji, z których każda jest aktywnie stosowana w medycynie. Pierwsza klasyfikacja dzieli leki przeciwdrgawkowe według mechanizmu działania, druga - według budowy chemicznej substancji czynnej.

    Żadne leki przeciwdrgawkowe nie są dostępne bez recepty bez recepty.

    Leki przeciwdrgawkowe działają na zasadzie dwóch głównych mechanizmów: stymulacji transmisji dopaminergicznej i hamowania przekaźnictwa cholinergicznego. Fundusze reprezentujące te grupy przedstawiono w tabeli:

    Stymulatory transmisji dopaminergicznej

    Inhibitory transmisji cholinergicznej

    Grupa

    Medycyna

    Grupa

    Medycyna

    Stymulatory wydzielania dopaminy

    Stymulatory receptora dopaminy

    Leki antycholinergiczne, które nie mają centralnego działania, ale są skuteczne miejscowo, z reguły nie są stosowane w leczeniu napadów.

    Klasyfikacja leków o działaniu przeciwdrgawkowym według struktury chemicznej jest bardziej obszerna. Obejmuje pięć głównych grup, które łączą leki zgodnie ze strukturą substancji czynnej:

    Grupa

    Substancja aktywna

    Nazwa handlowa

    Barbiturany i ich pochodne

    Fenobarbital, prymidon, benzobarbital

    Fenobarbital, benzon, heksamidyna

    Finlepsin, Timonil, Zeptol, Finlepsol

    Clonazepam, Diazepam, Lobazam, Nitrazepam, Midazolam

    Antelepsin, Seduxen, Relanium, Valium, Dormikum, Eunoktin

    Etosuksymid, fensuksymid, mezuksymid

    Tabela przedstawia główne grupy leków przeciwdrgawkowych według budowy chemicznej. Można również stosować leki na bazie kwasu walproinowego, iminostilbenów, oksazolidynonów. Podczas leczenia napadów i nerwobólów ważne jest nie tylko osiągnięcie efektu terapeutycznego, ale także zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia skutków ubocznych. W tym celu opracowano klasyfikację leków przeciwdrgawkowych dla każdego rodzaju napadu padaczkowego. Klasyfikacja obejmuje leki nowej generacji.

    Leki z wyboru to leki szeroko stosowane w przypadku niektórych chorób iw większości badanych przypadków są najbardziej skuteczne. Główne patologie konwulsyjne i lista leków z wyboru:

    • napady psychomotoryczne i duże, stan padaczkowy - difenina;
    • napady psychomotoryczne i duże w udarze - karbamazepina;
    • napady psychomotoryczne, padaczka miokloniczna - Clonazepam;
    • ciężkie napady częściowe psychomotoryczne, drgawki kloniczno-toniczne - lamotrygina;
    • padaczka miokloniczna - walproinian sodu;
    • napady ogniskowe, stan padaczkowy u dzieci - Benzobamil.

    Jeśli wybrane leki nie działają lub są słabo tolerowane, rozważa się możliwość zastąpienia leku analogiem działaniem z drugiej linii leków dla określonej patologii.

    Fenytoina jest pierwszą linią leczenia stanów padaczkowych i napadów dużych. Uwolniony w postaci tabletek, 10 sztuk w blistrze, 99,5 mg substancji czynnej w jednej tabletce.

    Hamuje aktywność konwulsyjną, stabilizuje próg pobudliwości. Jest aktywnie rozprowadzany w tkankach, wydalany przez ślinę i sok żołądkowy, przenika przez łożysko. Metabolizowany w wątrobie.

    Difenina jest wskazana w następujących patologiach:

    • duże napady;
    • stan padaczkowy;
    • zaburzenia rytmu serca w organicznych zmianach ośrodkowego układu nerwowego;
    • przedawkowanie glikozydów nasercowych;
    • nerwoból nerwu trójdzielnego.

    Jest stosowany jako środek profilaktyczny w zapobieganiu padaczce w neurochirurgii.

    Zabrania się stosowania difeniny w niewydolności serca, bloku przedsionkowo-komorowym, bradykardii zatokowej. Nie wskazany w przypadku niewydolności wątroby lub nerek, porfirii.

    Stosuje się go ostrożnie u dzieci z krzywicą, osób starszych i diabetyków oraz z przewlekłym alkoholizmem. Połączenie z Delavirdine jest przeciwwskazane.

    Podczas leczenia lekami na bazie fenytoiny obserwuje się działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, nerwowość i zawroty głowy. W badaniu laboratoryjnym krwi może wystąpić leukopenia, granulocytopenia, trombocytopenia, pancytopenia..

    Nie wyklucza się niepożądanych reakcji, takich jak zgrubienie warg i owalu twarzy, osteoporoza, wysypki skórne, zapalenie skóry i toczeń rumieniowaty układowy. Reakcji alergicznej towarzyszy anafilaksja.

    Preparaty na nim oparte są wskazane przy napadach psychomotorycznych i dużych napadach. Karbamazepina jest dostępna w tabletkach o stężeniu substancji czynnej 0,2 g.

    Leki stosowane w skurczach nóg i napadach uogólnionych działają poprzez blokowanie kanałów sodowych i zmniejszanie synaptycznego przewodzenia impulsów nerwowych.

    Karbamazepina stabilizuje błony włókien nerwowych i zapobiega wyładowaniom neuronalnym. Wyboru preparatu na nogi należy dokonać po dodatkowych konsultacjach z kardiologiem i flebologiem..

    Karbamazepina jest wskazana w następujących patologiach:

    • padaczka;
    • drgawki konwulsyjne;
    • napady toniczno-kloniczne;
    • mieszane formy napadów;
    • wycofanie alkoholu;
    • ostre stany maniakalne.

    Może być stosowany przy nerwobólach językowo-gardłowych i nerwu trójdzielnego w ramach kompleksowej terapii.

    Nie należy przepisywać karbamazepiny pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym, zahamowaniem czynności szpiku kostnego i porfirią wątrobową, w tym późną porfirią skórną. Połączenie z inhibitorami MAO jest zabronione.

    Najczęściej występują niepożądane reakcje ze strony ośrodkowego układu nerwowego: zawroty głowy, bóle głowy, senność, migrena, osłabienie. Przyjmowaniu karbamazepiny mogą towarzyszyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego: nudności, wymioty.

    Objawy alergiczne charakteryzują się pokrzywką, wysypką skórną, zapaleniem naczyń, powiększeniem węzłów chłonnych. W przypadku naruszeń innych narządów w wyniku alergii lek należy odstawić.

    Przedstawiciel grupy pochodnych benzodiazepin. Produkowany jest w postaci tabletek o stężeniu substancji czynnej - klonazepamu - 2 mg. Zawiera laktozę.

    Wpływa na wiele struktur ośrodkowego układu nerwowego, układu limbicznego i podwzgórza, struktury związane z regulacją funkcji emocjonalnych. Wzmacnia hamujące działanie neuronów GABA-ergicznych kory mózgowej.

    Zmniejsza aktywność neuronów noradrenergicznych, cholinergicznych, serotoninergicznych. Działa przeciwdrgawkowo, uspokajająco, przeciwlękowo i nasennie.

    Stosowanie Clonazepam jest wskazane w następujących przypadkach:

    • wszystkie formy padaczki u dorosłych i dzieci;
    • napady padaczkowe - złożone i proste;
    • wtórne napady proste;
    • pierwotne i wtórne napady toniczno-kloniczne;
    • napady miokloniczne i kloniczne;
    • Zespół Lennox-Gastaut;
    • zespół lęku napadowego.

    Może służyć do eliminacji lęków, fobii, w szczególności lęku przed otwartymi przestrzeniami. Nie stosowany w leczeniu fobii u nieletnich pacjentów.

    Stosowanie Clonazepam jest przeciwwskazane w przypadku upośledzenia czynności oddechowej lub niewydolności oddechowej, przy zaburzeniach świadomości i bezdechu sennym.

    Zabrania się przepisywania pacjentom z jaskrą ostrego kąta, miastenią, podczas karmienia piersią. Przeciwwskazaniem jest ciężka dysfunkcja wątroby i / lub nerek.

    Najczęstsze działania niepożądane obserwuje się ze strony ośrodkowego układu nerwowego: zmęczenie, osłabienie mięśni, zaburzenia koordynacji ruchów, zawroty głowy. Objawy są przejściowe i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki.

    Przy długotrwałym leczeniu rozwija się zjawisko spowolnienia mowy i osłabienia koordynacji, zaburzenia widzenia w postaci podwójnego widzenia. Możliwe są reakcje alergiczne.

    Jeden z najpopularniejszych leków na napady i padaczkę. Dostępne w postaci tabletek. Jedna tabletka zawiera 25, 50, 100 lub 200 mg lamotryginy.

    Preparat zawiera również laktozę jednowodną.

    Lek przeciwdrgawkowy, którego mechanizm działania jest związany z blokowaniem zależnych od napięcia kanałów sodowych błony presynaptycznej. Lek działa tak, że glutaminian, aminokwas, który odgrywa decydującą rolę w powstawaniu napadu padaczkowego, nie przedostaje się do szczeliny synaptycznej..

    U dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat lamotrygina jest przepisywana jako główna i dodatkowa terapia w leczeniu padaczki, w tym napadów częściowych i uogólnionych. Skuteczny przeciwko napadom toniczno-klonicznym i napadom związanym z zespołem Lennox-Gastaut.

    Lamotrygina jest stosowana u dzieci od 2. roku życia w tych samych wskazaniach.

    Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub inne składniki leku.

    Ze strony układu odpornościowego obserwuje się zespoły nadwrażliwości objawiające się powiększeniem węzłów chłonnych, obrzękiem twarzy oraz zmianami laboratoryjnych parametrów krwi. Ze strony ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić reakcje takie jak drażliwość, bóle głowy, zaburzenia snu.

    Dobrze znany środek przeciwdrgawkowy na bazie aktywnego składnika walproinianu sodu. Jedna tabletka zawiera 300 mg walproinianu sodu. Opakowanie zawiera 30 lub 100 tabletek. Wydawane na receptę.

    Hamuje napady uogólnione i ogniskowe, różnego rodzaju napady padaczkowe. Zwiększa aktywność GABA-ergiczną poprzez hamowanie rozprzestrzeniania się wyładowań elektrycznych.

    Wnika przez barierę łożyskową, metabolizowany w wątrobie.

    Głównym wskazaniem do stosowania jest padaczka pierwotnie uogólniona, w tym drobne napady padaczkowe, napady miokloniczne, postacie światłoczułe. W terapii złożonej służy do:

    • padaczka wtórnie uogólniona, drgawki u małych dzieci;
    • częściowe - ze złożonymi lub prostymi objawami;
    • padaczka wtórnie uogólniona;
    • mieszane formy tej choroby.

    W przypadku przeciwwskazań do stosowania preparatów litu walproinian jest przepisywany w leczeniu manii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

    Zabrania się leczenia walproinianu w jakiejkolwiek postaci zapalenia wątroby, porfirii wątrobowej, a także w połączeniu z preparatami meflochiny i dziurawca. Przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi.

    Typowe działania niepożądane walproinianu obejmują niedokrwistość, trombocytopenię, nieprawidłowy zespół wydzielania wazopresyny i łysienie. Możliwe przejawy hiperandrogenizmu.

    Często nastolatki i młode kobiety doświadczają wzrostu masy ciała i apetytu. We wszystkich grupach pacjentów stwierdzono hiponatremię w laboratoryjnych badaniach krwi.

    Pochodna kwasu barbiturowego, stosowana w leczeniu zaburzeń padaczkowych u dorosłych i dzieci. Jedna tabletka zawiera 0,1 g benzobamilu, 100 tabletek jest produkowanych w jednym opakowaniu.

    Działanie przeciwdrgawkowe i uspokajające to główne kierunki działania benzobamilu. Dodatkowo działa hipnotycznie, obniża ciśnienie krwi. Ma mniej toksyczności niż fenobarbital i benzonal. Metabolizowany w wątrobie.

    Benzobamil jest stosowany w padaczce, jest najskuteczniejszy w leczeniu dolegliwości z podkorową lokalizacją ogniska pobudzenia. Jest stosowany w leczeniu padaczki międzymózgowia, a także w dzieciństwie w leczeniu stanów padaczkowych.

    Przeciwwskazane w przypadku uszkodzenia wątroby i nerek, któremu towarzyszy naruszenie ich funkcjonalności. Nie przepisany w przypadku dekompensacji serca.

    Duże dawki benzobamilu powodują osłabienie, senność, letarg i obniżenie ciśnienia krwi. Upośledzona koordynacja, może rozwinąć się mimowolny ruch gałek ocznych. Pacjenci z długotrwałym leczeniem mają odwracalną wadę wymowy.

    Leki przeciwdrgawkowe wybiera się dopiero po określeniu przyczyny i rodzaju napadów. Wyboru leku powinien dokonać lekarz prowadzący.

    Samodzielne podawanie leków przeciwdrgawkowych jest obarczone nieprzewidzianymi konsekwencjami dla organizmu..

    Leki przeciwdrgawkowe: klasyfikacja, sposoby podawania

    Leki przeciwdrgawkowe są stosowane w celu zmniejszenia lub wyeliminowania skurczów mięśni i napadów padaczkowych. Ta grupa leków może być stosowana w napadach o różnym pochodzeniu..

    Jeśli dana osoba często martwi się takimi objawami, jest to jeden z pierwszych powodów, dla których musisz udać się do lekarza. Takie objawy mogą wskazywać na rozwój poważnych chorób zarówno na podstawie układu nerwowego, jak i innych narządów..

    Działanie przeciwdrgawkowe

    Podczas ataku osoba doświadcza nie tylko skurczów mięśni, ale także bólu z ich powodu. Działanie leków przeciwdrgawkowych ma na celu wyeliminowanie tych objawów, zatrzymanie ataku, aby nie przechodził od bólu do epileptycznych, konwulsyjnych zjawisk. Impuls nerwowy jest aktywowany wraz z określoną grupą neuronów w taki sam sposób, jak to się dzieje, gdy jest przenoszony z neuronów typu motorycznego z kory mózgowej.

    Tabletki przeciwdrgawkowe powinny eliminować ból, skurcze mięśni bez tłumienia ośrodkowego układu nerwowego. Takie leki dobierane są indywidualnie, brany jest pod uwagę stopień złożoności patologii. W zależności od tego leki mogą być stosowane przez określony czas lub przez całe życie, jeśli zdiagnozowana zostanie genetyczna lub przewlekła postać choroby.

    Przyczyny padaczki

    Jak wspomniano powyżej, padaczka dzieli się na 2 główne typy: idiopatyczną i objawową. Padaczka idiopatyczna jest najczęściej uogólniona, a objawowa epilepsja jest częściowa. Wynika to z różnych przyczyn ich występowania. W układzie nerwowym sygnały z jednej komórki nerwowej do drugiej są przesyłane za pomocą impulsu elektrycznego, który jest generowany na powierzchni każdej komórki. Czasami pojawiają się niepotrzebne nadmiarowe impulsy, ale w normalnie funkcjonującym mózgu są neutralizowane przez specjalne struktury przeciwpadaczkowe. Idiopatyczna padaczka uogólniona rozwija się w wyniku wady genetycznej tych struktur. W tym przypadku mózg nie radzi sobie z nadmierną pobudliwością elektryczną komórek, a objawia się to konwulsyjną gotowością, która w każdej chwili może „przechwycić” korę obu półkul mózgowych i spowodować atak.

    W przypadku padaczki częściowej ognisko tworzy się z padaczkowymi komórkami nerwowymi w jednej z półkul. Te komórki generują nadmiar ładunku elektrycznego. W odpowiedzi na to zachowane struktury przeciwpadaczkowe tworzą „wał ochronny” wokół takiego ogniska. Do pewnego momentu konwulsyjne działanie można powstrzymać, ale następuje punkt kulminacyjny, a wyładowania epileptyczne przebijają się przez granice trzonu i pojawiają się w postaci pierwszego napadu. Najprawdopodobniej następny atak nie potrwa długo. „Ścieżka” została już wyznaczona.

    Takie skupienie się na komórkach epileptycznych powstaje najczęściej na tle jakiejkolwiek choroby lub stanu patologicznego. Oto najważniejsze z nich:

    • Niedorozwój struktur mózgowych - nie powstaje w wyniku rearanżacji genetycznych (jak w padaczce idiopatycznej), ale w okresie dojrzewania płodu i można go zobaczyć w rezonansie magnetycznym;
    • Nowotwór mózgu;
    • Konsekwencje udaru;
    • Przewlekłe spożywanie alkoholu;
    • Infekcje ośrodkowego układu nerwowego (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropień mózgu);
    • Poważny uraz mózgu;
    • Uzależnienie od narkotyków (zwłaszcza od amfetamin, kokainy, efedryny);
    • Przyjmowanie niektórych leków (leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, antybiotyki, leki rozszerzające oskrzela);
    • Niektóre dziedziczne choroby metaboliczne;
    • Zespół antyfosfolipidowy;
    • Stwardnienie rozsiane.

    Czynniki rozwoju padaczki

    Tak się składa, że ​​defekt genetyczny nie przejawia się w postaci padaczki idiopatycznej i człowiek żyje bez choroby. Jednak wraz z pojawieniem się „żyznej” gleby (jednej z powyższych chorób lub stanów) może rozwinąć się jedna z form objawowej epilepsji. W tym przypadku młodzi ludzie częściej zapadają na padaczkę po urazowym uszkodzeniu mózgu i nadużywaniu alkoholu lub narkotyków, a u osób starszych - na tle guzów mózgu lub po udarze..

    Grupy leków przeciwdrgawkowych

    Aby zapobiec napadom padaczkowym, konwulsjom, lekarze opracowali różne środki, które różnią się zasadą działania. Lekarz powinien przepisać określone leki przeciwdrgawkowe w zależności od charakteru napadu. Istnieją następujące grupy leków przeciwdrgawkowych:

    GrupaImiędziałać
    Barbiturany i pochodneFenobarbital, benzamil, benzoilbarbamil, benzonal, benzobamil.Mają na celu hamowanie neuronów ogniska epileptycznego. Z reguły ma bezkrytyczny, przygnębiający wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.
    Leki na bazie benzodiazepinRivotril, Clonazepam, Ictoril, Antelepsin, Ravatril, Klonopin, Ictoril.Leki te okazują się być działaniem hamujących neuronów, działając na receptory GABA.
    IminostilbenesKarbamazepina, Zeptol, Finlepsin, Amizepin, Tegretol.Mają ograniczający wpływ na propagację potencjału elektrycznego przez neurony.
    Walproinian sodu i pochodneAcediprol, Epilim, Walproinian sodu, Apilepsin, Valparin, Diplexil, Konvuleks.Działają uspokajająco, uspokajająco, poprawiają stan emocjonalny pacjenta.
    SukcynimidyEtosuximid, Pufemid, Ronton, Succimal, Etimal, Suksilep, Pycnolepsin,

    Valparin, Difenin, Xanax, Keppra, Aktinerval;

    Tabletki przepisywane w leczeniu nieobecności są blokerami kanału wapniowego. Wyeliminuj skurcze mięśni z nerwobólami.

    Przegląd nowoczesnych leków na napady padaczkowe (leki przeciwpadaczkowe, LPP)

    Nominacjapozycja w ankiecieNazwa produktuCena £
    Sonda pierwszej generacji1Karbamazepina (Finlepsin, Tegretol)67 ₽
    2Kwas walproinowy (Depakin-chrono, Konvuleks)234 ₽
    3Etosuksymid (Suxilep)2 190 ₽
    4Fenobarbital269 ​​₽
    Leki przeciwpadaczkowe drugiej generacji1Lamotrygina (Konvulsan, Lamictal, Lamitor, Lamolep, Seizar)790 ₽
    2Topiramat (Topamax, Maxitopyr, Topalepsin)736 ₽
    3Levetiracetam (Keppra, Komviron, Levetinol, Epiterra, Epitropil)776 ₽
    4Neurontin (gabapentyna)892 ₽

    Leki przeciwdrgawkowe na padaczkę

    Niektóre produkty są dostępne bez recepty, inne tylko z nią. Wszelkie tabletki na padaczkę powinny być przepisywane wyłącznie przez lekarza, aby uniknąć skutków ubocznych i nie wywoływać powikłań. Ważne jest, aby udać się do szpitala w odpowiednim czasie, szybka diagnoza zwiększy szanse na remisję, czas trwania leczenia. Popularne leki przeciwdrgawkowe na padaczkę wymieniono poniżej:

    1. Feniton. Tabletki należą do grupy hydantoin, stosowanych w celu nieznacznego spowolnienia reakcji zakończeń nerwowych. Pomaga ustabilizować błony nerwowe. Zwykle jest przepisywany pacjentom, którzy cierpią na częste napady.
    2. Fenobarbital. Zawarty na liście barbituranów, jest aktywnie stosowany w terapii we wczesnych stadiach, w celu utrzymania remisji. Lek ma łagodne działanie łagodzące, które nie zawsze jest wystarczające podczas epilepsji, dlatego często jest przepisywany razem z innymi lekami.
    3. Lamotrygina. Uważany jest za jeden z najsilniejszych leków przeciwpadaczkowych. Prawidłowo przepisany przebieg leczenia może całkowicie ustabilizować układ nerwowy bez zakłócania uwalniania aminokwasów..
    4. Benzobamil. Lek ten ma niską toksyczność, łagodne działanie, dzięki czemu można go przepisać dziecku, które ma napady padaczkowe. Lekarstwo jest przeciwwskazane dla osób z patologiami serca, nerek, wątroby.
    5. Walproinian sodu. Jest lekiem przeciwpadaczkowym i jest przepisywany na zaburzenia zachowania. Ma szereg poważnych skutków ubocznych: wysypka, zmniejszona jasność świadomości, zmniejszone krzepliwość krwi, otyłość, zaburzenia krążenia.
    6. Primidon. Jest to lek przeciwpadaczkowy stosowany w ciężkich napadach padaczkowych. Lek ma silne działanie hamujące na uszkodzone neurony, co pomaga zatrzymać drgawki. Lek przeciwdrgawkowy można przyjmować wyłącznie po konsultacji z lekarzem..

    NLPZ na skurcze nóg

    Leki przeciwdrgawkowe, reprezentowane przez niesteroidową grupę przeciwzapalną, są przepisywane na skurcze nóg w celu złagodzenia bólu. Składniki czynne zmniejszają prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia skurczów poprzez normalizację właściwości reologicznych krwi. NLPZ są stosowane wyłącznie w terapii skojarzonej wraz z innymi lekami.

    # 1. Lornoxicam

    Substancja czynna o tej samej nazwie hamuje syntezę prostaglandyn i hamuje cyklooksygenazę. Na tym tle mijają nawet najsilniejsze bolesne doznania..

    # 2. Nise

    Popularny środek ma silne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne. Nimesulid blokuje receptory, hamując syntezę prostaglandyn. Dzięki temu znikają wszystkie nieprzyjemne objawy..

    Leki przeciwdrgawkowe na nerwobóle

    zaleca się rozpoczęcie leczenia tak wcześnie, jak to możliwe, w tym celu należy skonsultować się ze specjalistą po pierwszych objawach choroby. Terapia opiera się na całej gamie leków eliminujących przyczyny i oznaki uszkodzenia nerwów. Wiodącą rolę w leczeniu odgrywają leki przeciwdrgawkowe. Są potrzebne, aby zapobiegać napadom i napadom padaczkowym. W nerwobólach stosuje się następujące leki przeciwdrgawkowe:

    1. Clonazepam. Jest pochodną benzodiazepiny, różni się tym, że ma działanie przeciwlękowe, przeciwdrgawkowe, uspokajające. Mechanizm działania substancji czynnej pomaga uspokoić, rozluźnić mięśnie. Nie zaleca się stosowania bez recepty, nawet zgodnie z instrukcją.
    2. Karbamazepina. Zgodnie z klasyfikacją lek należy do iminostilbensów. Ma wyraźne działanie przeciwdrgawkowe, umiarkowane działanie przeciwdepresyjne, normalizuje tło emocjonalne. Pomaga znacznie zmniejszyć ból w nerwobólach. Lek przeciwpadaczkowy działa szybko, ale przebieg zawsze będzie długi, ponieważ ból może powrócić z powodu przedwczesnej odmowy przyjęcia leku.
    3. Fenobarbital. Należy do grupy barbituranów, które działają uspokajająco, nasennie w leczeniu nerwobólów. Ten środek przeciwdrgawkowy nie jest przepisywany w dużych dawkach, należy go przyjmować ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ działania niepożądane leków przeciwdrgawkowych są przeciwwskazane w wielu innych chorobach.

    Przyczyny skurczów nóg

    Skurcze nóg są bardziej prawdopodobne w nocy, powodując, że osoba budzi się z bólu lub ostrego bólu. Powody są ściśle powiązane z leczeniem. Tabletki nie mogą być przyjmowane bez wyznaczenia i wykluczenia czynników prowokujących. Z reguły mimowolne skurcze mięśni ustępują samoistnie po 5-15 minutach. Jeśli występują częściej niż 2 razy w miesiącu, warto poważnie pomyśleć o swoim zdrowiu..

    Tak więc przyczyny napadów są następujące:

    • niewygodna postawa, hipotermia - przyczyniają się do zwężenia kanałów krwi, w stosunku do których zmniejsza się ucisk włókien nerwowych, dochodzi do skurczów mięśni;
    • żylaki kończyn dolnych - powoduje pogorszenie ukrwienia kończyn dolnych, tworzenie się skrzepliny, utratę elastyczności naczyń, obrzęki i mimowolne skurcze;
    • niedobór potasu i magnezu - to właśnie te minerały odpowiadają za prawidłową pracę układu krążenia, przy ich niedoborze najpierw pojawiają się bolesności, a następnie skurcze cieląt;
    • schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego - jeśli dana osoba cierpi na płaskostopie podłużne / poprzeczne, zwężenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa, osteochondrozę, najprawdopodobniej będzie miał do czynienia z zaciśniętymi zakończeniami nerwowymi i skurczami mięśni.

    Oprócz powyższych powodów często przepisuje się leki przeciwdrgawkowe w przypadku skurczów nóg spowodowanych chorobami ośrodkowego układu nerwowego, ciążą, nieprawidłowo skomponowaną dietą, zaburzeniami hormonalnymi, zmęczeniem fizycznym / emocjonalnym itp. Lekarz musi samodzielnie zidentyfikować przyczyny i przepisać kurs terapeutyczny.

    Leki przeciwdrgawkowe dla dzieci

    Wybór w tym przypadku pada na leki, które powinny znacznie zmniejszyć pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego. Wiele leków tego typu może być niebezpiecznych dla dziecka, ponieważ utrudniają oddychanie. Leki przeciwdrgawkowe dla dzieci są podzielone na dwie grupy w zależności od stopnia zagrożenia dla dziecka:

    • Leki, które mają niewielki wpływ na oddychanie: Ledokaina, benzodiazepiny, oksymaślany, fentanyl, droperidol.
    • Bardziej niebezpieczne substancje o działaniu przygnębiającym: barbiturany, wodzian chloralu, siarczan magnezu.

    Przy wyborze leku dla niemowląt bardzo ważna jest charakterystyka farmakologii leku, dorośli są mniej podatni na skutki uboczne niż dziecko. Lista podstawowych leków stosowanych w leczeniu dzieci obejmuje następujące leki:

    1. Droperidol, Fentanyl - skutecznie działają na hipokamp, ​​z którego pochodzi sygnał do drgawek, ale nie ma w składzie morfiny, która może powodować problemy z oddychaniem u niemowląt poniżej 1 roku życia. Możesz rozwiązać ten problem za pomocą nalorfiny..
    2. Benzodiazepiny - zwykle stosuje się sibazon, który można nazwać diazepamem lub sedkusen. Dożylne podanie leku zatrzymuje drgawki w ciągu 5 minut, przy dużych dawkach leku można zaobserwować depresję oddechową. Sytuację można poprawić, wprowadzając domięśniowo fizostygminę.
    3. Lidokaina. Lek może prawie natychmiastowo tłumić napady dowolnego typu u niemowląt, jeśli zostanie podany dożylnie. W terapii z reguły najpierw podaje się dawkę nasycającą, a następnie stosuje się zakraplacze.
    4. Fenobarbital. Służy do zapobiegania i leczenia. Jest przepisywany z reguły przy łagodnych atakach, ponieważ wynik aplikacji rozwija się w ciągu 4-6 godzin. Głównym plusem leku jest to, że efekt u dzieci może trwać do 2 dni. Dobre wyniki obserwuje się, gdy przyjmuje się je jednocześnie z sibazonem.
    5. Hexenal. Lek jest silny, ale działa depresyjnie na oddychanie, co znacznie ogranicza jego stosowanie u dzieci.

    Z historii leczenia padaczki

    Być może obecna, naukowa epilepsja rozpoczęła się w połowie XIX wieku. Wcześniej chorzy byli izolowani, mieszkali w klasztorach, uważani byli za świętych głupców lub wróżbitów prawdy. To prawda, że ​​czasami próbowali leczyć ich kraniotomią, która częściej kończyła się śmiercią..

    Pierwszym skutecznym lekiem, który okazał się skuteczny, był bromek potasu, a związki bromu zaczęto stosować jako środki uspokajające i napady padaczkowe. Przyczyną przepisywania leków bromowych była jedna z fałszywych teorii, która uważała, że ​​padaczka występuje z powodu nadmiernego pożądania seksualnego, a pacjent powinien być uspokojony.

    Jednak na początku XX wieku odkryto pierwszy lek z grupy barbituranów o prawdziwym działaniu przeciwdrgawkowym, zwany fenobarbitalem. Od wielu dziesięcioleci jest stosowany w leczeniu różnych postaci padaczki i nadal jest stosowany, choć z poważnymi ograniczeniami. Co zaskakujące, fenobarbital jest jedynym lekiem bez recepty z grupy barbituranów w Rosji, który można kupić całkowicie za darmo, choć nie w czystej postaci..

    Potem odkrycia napłynęły jak z róg obfitości. W latach trzydziestych znaleziono fenytoinę, pod koniec lat sześćdziesiątych karbamazepinę, które do dziś uchodzą za „złoty standard” w leczeniu padaczki. Następnie, od lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, w schematach leczenia zaczęto stosować leki przeciwpadaczkowe II i III generacji. W artykule omówiono najbardziej znane narzędzia pierwszej i drugiej generacji - przystępny i popularny język.

    Wszystkie leki stosowane w leczeniu padaczki muszą zapobiegać samoistnemu rozwojowi ogólnego impulsu, który wpływa na cały neuron. Aby to zrobić, konieczne jest zmniejszenie aktywności neuronów, to znaczy zmniejszenie potencjału czynnościowego i zdolności komórki nerwowej do odbierania od innych neuronów i przekazywania wzbudzenia. Osiąga się to za pomocą różnych mechanizmów..

    Rozważone zostaną leki przeciwpadaczkowe pierwszej generacji, a następnie nowocześniejsze. Dla każdego produktu leczniczego zostaną podane synonimy i nazwy handlowe zarejestrowane w Federacji Rosyjskiej. W przypadku leków podany zostanie zakres cen detalicznych, odpowiednich dla aptek wszystkich form własności w Federacji Rosyjskiej na wrzesień 2020 r..

    Leki przeciwdrgawkowe nowej generacji

    Wybierając lek, lekarz musi wziąć pod uwagę pochodzenie patologii. Leki przeciwdrgawkowe nowej generacji mają na celu rozwiązywanie szerszego zakresu przyczyn, powodując minimalną liczbę skutków ubocznych. Rozwój trwa, więc z biegiem czasu pojawia się coraz więcej nowoczesnych narzędzi, których nie można kupić w sklepie internetowym ani zamówić w domu. Z nowoczesnych opcji wyróżnia się takie skuteczne leki przeciwpadaczkowe nowej generacji:

    1. Difenina - wskazana przy ciężkich napadach padaczkowych, nerwobólach nerwu trójdzielnego.
    2. Zarontin (alias Suksilep). Narzędzie, które udowodniło wysoką skuteczność, musi być wykonywane w sposób ciągły.
    3. Keppra zawiera substancję lewetyracetam, mechanizm jej działania na organizm nie jest w pełni poznany. Eksperci sugerują, że lek działa na receptory glicyny i kwasu gamma-aminomasłowego. Potwierdzono pozytywny wpływ leku Keppra na leczenie uogólnionych napadów padaczkowych i napadów częściowych.
    4. Ospolot jest lekiem przeciwdrgawkowym nowej generacji, działanie substancji czynnej nie zostało w pełni poznane. Stosowanie leków w przypadku napadów częściowych jest uzasadnione. Lekarz przepisuje dzienną dawkę, którą należy podzielić na 2-3 dawki..
    5. Petnidan - substancja czynna zwana etosuksymidem, wysoce skuteczna w leczeniu nieobecności. Konieczne jest uzgodnienie wizyty z lekarzem..

    Kompleksy witaminowo-mineralne

    Jako leki na skurcze nóg lekarz może przepisać kompleksy witaminowo-mineralne zawierające witaminę D, wapń, magnez i potas. Najczęściej stosuje się je w połączeniu z innymi lekami (na przykład venotonics).

    Następujące kompleksy są skuteczne w przypadku skurczów mięśni:

    1. Magnerot (składnik aktywny - orotan magnezu). Lek kompensuje brak magnezu, który normalizuje pracę układu nerwowego i nasila działanie potasu. Koszt Magnerota zaczyna się od 293 rubli. na 20 tabletek (500 mg).
    2. Panangin (asparaginian potasu i magnezu). Panangin nasyca organizm magnezem i potasem, zapewniając ich synergiczne działanie i zmniejszając intensywność skurczów naczyniowych prowadzących do drgawek. Koszt kompleksu mineralnego wynosi 149 rubli. na 50 tabletek (158 mg potasu i 140 mg magnezu).
    3. Asparkam. Asparkam jest analogiem Panangin. Jego koszt wynosi od 33 rubli. na 20 tabletek (175 mg potasu i magnezu).
    4. Complivit. Kompleks ten zawiera witaminy A, E, B1, B2, B3, B5, B6, B9, B12, C i P, a także związki magnezu, żelaza, miedzi, wapnia, cynku, manganu i kobaltu. Complivit jest przepisywany w przypadku zwiększonego stresu fizycznego i emocjonalnego, leczenia chorób ogólnoustrojowych oraz w okresie rekonwalescencji. Koszt kompleksu wynosi od 123 rubli. na 30 tabletek.
    5. Calcium D3 Nycomed (węglan wapnia i cholekalcyferol). Lek ten łączy w sobie dwa składniki wpływające na przewodzenie impulsów nerwowych, równowagę elektrolitową krwi oraz częstotliwość skurczów mięśni. Koszt funduszy - od 294 rubli. na 50 tabletek (500 mg wapnia i 200 IU witaminy D3).
    6. Magne B6 (mleczan i pidolan magnezu, pirydoksyna). Połączenie magnezu i witaminy B6 pomaga zmniejszyć lęk, normalizuje pracę ośrodkowego układu nerwowego i zmniejsza częstość występowania skurczów mięśni. Koszt kompleksu wynosi od 420 rubli. na 5 tabletek (100 magnezu i 10 mg B6).

    Skutki uboczne leków przeciwdrgawkowych

    Większość leków przeciwdrgawkowych to leki na receptę, które nie są łatwo dostępne. Wynika to z dużej liczby i wysokiego ryzyka skutków ubocznych przedawkowania leków. Lekarz może wybrać odpowiedni lek na podstawie wyników badań, nie zaleca się samodzielnego kupowania leków. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi leków przeciwdrgawkowych stosowanych w nadużywaniu leków są:

    • niepewność podczas chodzenia;
    • zawroty głowy;
    • wymioty, senność, nudności;
    • podwójne widzenie;
    • niewydolność oddechowa;
    • reakcje alergiczne (wysypka, upośledzenie tworzenia krwi, niewydolność wątroby).

    Żylaki i drgawki

    Jeśli nogi są zmniejszone w obecności chorób naczyniowych kończyn dolnych - zakrzepowe zapalenie żył, żylaki, rozległa miażdżyca - wówczas pojawiają się odpowiednie objawy: chłód stóp, obrzęk nóg. W takim przypadku intensywność i częstotliwość napadów można zmniejszyć za pomocą leków stosowanych miejscowo, które pomagają poprawić krążenie krwi i zmniejszyć kruchość ściany naczynia..

    Jednym z tych leków jest zarówno dobrze znana maść Troxevasin, jak i nowocześniejszy krem ​​Troxerutin. We współczesnej flebologii najskuteczniejszym lekiem jest diosmina, którą można z powodzeniem stosować, także u pacjentów z „upośledzonym” odpływem żylnym z kończyn dolnych. Wszystkie te preparaty nakłada się na skórę dwa razy dziennie i wciera ruchami masującymi w powierzchnię z najbardziej wyraźnym obrzękiem, w dole podkolanowym. Wcieranie powinno odbywać się spokojnymi, delikatnymi i odprężającymi ruchami. Podczas tego masażu otwierają się zastawki i zwiększa się drenaż limfatyczny..

    Z lokalnych środków ludowych używają smarowania kawioru przez noc sokiem z cytryny (bez wycierania go), a także wcierają skórę olejem roślinnym, w którym liść laurowy był podawany przez 2 tygodnie (w ciemności). W takim przypadku sam arkusz należy wcierać w proszek, a oleju nie należy rafinować..

    Podsumowując, chciałbym zauważyć, że wraz z pojawieniem się postępujących napadów w żadnym przypadku nie należy kontynuować przedłużającego się samoleczenia - należy skonsultować się z lekarzem. Tylko w tym przypadku możliwe jest szybkie zidentyfikowanie i wyleczenie wielu chorób, dla których jedynym objawem mogą być drgawki toniczne..

    Cena leków przeciwdrgawkowych

    Większość leków można znaleźć w katalogu na stronach internetowych aptek, ale w przypadku niektórych grup leków będziesz potrzebować recepty. Koszt leków może się różnić w zależności od producenta, miejsca sprzedaży. Przybliżona cena leków przeciwdrgawkowych w regionie moskiewskim jest następująca:

    ImięCena, ruble
    Keppra 30 szt., 250mg760-950.
    Droperidol 0,25%, 1 ampułka58-70.
    Sedkusen, 20 szt. pigułki.Od 25.
    Feniton, 200 szt. 100 mg każdy.Od 4000.

    Niesteroidowe leki przeciwzapalne

    Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) nie wpływają bezpośrednio na napięcie mięśniowe, ale łagodzą zespół bólowy towarzyszący napadowi. Ponadto normalizują właściwości reologiczne krwi, zmniejszając ryzyko wystąpienia skurczów w przyszłości..

    NLPZ są stosowane w połączeniu z lekami z innych grup (przeciwdrgawkowe, zwiotczające mięśnie) w przypadku długotrwałych i bolesnych skurczów mięśni szkieletowych.

    Lornoxicam

    Aktywnym składnikiem tego leku jest lornoksykam. Substancja ta hamuje cyklooksygenazę i hamuje produkcję prostaglandyn, co prowadzi do złagodzenia bólu.

    Koszt leku wynosi od 150 rubli. na 10 tabletek (4 mg). Na rynku farmaceutycznym bardziej powszechny jest analog Lornoxicam - lek Ksefokam.

    Celecoxib

    Celekoksyb hamuje cyklooksygenazę-2 i blokuje tworzenie prostaglandyn, zmniejszając ból mięśni przy częstych i długotrwałych skurczach. W przeciwieństwie do innych NLPZ lek ten nie wpływa na adhezję płytek krwi i krzepnięcie krwi..

    Koszt celekoksybu wynosi 172 rubli. na 10 tabletek (200 mg). Analogi Celecoxib - Celebrex i Dilax są bardziej popularne na rynku leków.

    Lek Nise ma silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jego aktywnym składnikiem jest nimesulid, który konkurencyjnie blokuje COX-2 i COX-1, hamując produkcję prostaglandyn i występowanie bólu.

    Nise nie jest przepisywany kobietom w ciąży i matkom karmiącym.

    Koszt leku wynosi od 160 rubli. na 20 tabletek (100 mg).

    Opinie

    Szukałem odpowiednika Finlepsina, aby był podobny w działaniu, ale był niedrogi. Dobrze dopasowana karbamazepina, to domowy lek na padaczkę. Oba leki wykazały skuteczność, ten drugi jest znacznie tańszy, więc wybór padł na niego. Przed zmianą leku skonsultowałem się z lekarzem (jest to obowiązkowe).

    Lekarz zalecił zmianę Finlepsin na Retard, ponieważ w moim przypadku pasuje znacznie lepiej. Nowa wersja korzystnie różni się tym, że działa uspokajająco. Kolejnym plusem, jak sądzę, jest konieczność zażywania go tylko raz dziennie, a nie trzy razy dziennie. Ten lek przeciwdrgawkowy można łatwo znaleźć w aptekach..

    W okresie dojrzewania zdiagnozowano u niej epizod (rzadkie drgawki), na początku próbowałem po prostu pić zioła przeciwdrgawkowe, ale po kilku napadach, gdy dotarłem do szpitala, zdecydowałem się na leki. Przepisany Benzonal 3 razy dziennie, po 5 latach przyjmowania ataki nie nawracały, ale zmniejszyłem dawkę z 3 tabletek do 1 dziennie.

    Rola EEG w diagnostyce padaczki

    Do diagnostyki padaczki i epilepsji, oprócz oczywistej kliniki, istnieje tylko jedna, ale bardzo dokładna metoda diagnostyki instrumentalnej, która jest stosowana w różnych wersjach. Jest to zapis EEG lub elektroencefalogram, który wychwytuje bioprądy neuronów w mózgu. Jeśli encefalogram zawiera specjalne, patologiczne rytmy, na przykład kompleksy fal szczytowych, pacjent ma zwiększoną gotowość konwulsyjną i aktywność epileptyczną.

    Taka osoba nie otrzyma pozwolenia na prowadzenie samochodu, nie może służyć w siłach zbrojnych, nie będzie pilotem, bo w każdej chwili ta konwulsyjna gotowość, zapisana na encefalogramie, może objawiać się jako prawdziwy napad. Istnieją niekonwulsyjne odpowiedniki, które również wymagają leczenia..

    Istnieją leki przeciwdrgawkowe do leczenia epilepsji i drgawek spowodowanych ogniskowymi wyładowaniami w różnych częściach kory mózgowej. Ich inna nazwa to leki przeciwpadaczkowe, PEP.

    Nie należy myśleć, że długotrwałe, a czasem przez całe życie leczenie z ustaloną diagnozą padaczki tymi lekami ma jedynie na celu zapobieganie wystąpieniu zespołu konwulsyjnego, chociaż jest to również bardzo ważne. Przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych pozwala zapobiegać rozwojowi charakterystycznych zmian osobowości, które nazywane są psychopatią padaczkową..

    Padaczka jest chorobą dość często diagnozowaną i stanowi problem społeczny krajów rozwiniętych. Tak więc w USA około 1% populacji ma różne diagnozy związane z tą chorobą, a częściej tylko udar rozpoznaje padaczkę. W sumie na świecie jest około 50 milionów pacjentów, a zapadalność w Rosji wynosi średnio 7 przypadków na 2000 mieszkańców, czyli 1 przypadek na 285 osób.

    Dlaczego leczenie czasami nie jest skuteczne

    Większość osób z napadami padaczkowymi musi na całe życie przyjmować leki, aby złagodzić objawy. Takie podejście do terapii jest skuteczne w 70% przypadków, co jest dość wysokim wskaźnikiem. U 20% pacjentów problem pozostaje na zawsze.

    W przypadku nieskuteczności farmakoterapii lekarze decydują się na leczenie operacyjne. W niektórych sytuacjach zakończenia nerwu błędnego są stymulowane lub zalecana jest dieta.

    Skuteczność terapii kompleksowej zależy od takich czynników, jak:

    1. Kwalifikacje medyczne.
    2. Terminowość, prawidłowość diagnozy.
    3. Jakość życia pacjenta.
    4. Przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza.
    5. Możliwość stosowania przepisanych leków.

    Niektórzy pacjenci odmawiają terapii lekowej z obawy przed skutkami ubocznymi, pogorszeniem stanu ogólnego. Nikt nie może tego wykluczyć, ale lekarz nigdy nie zaleci leków, dopóki nie ustali, które z nich mogą wyrządzić więcej szkody niż pożytku..

    Główne zadania leczenia

    Kompleksowa terapia padaczki ma na celu przede wszystkim zmniejszenie jej objawów i liczby napadów, czasu ich trwania. Leczenie patologii ma następujące cele:

    1. Znieczulenie jest konieczne, jeśli napadom towarzyszy ból. W tym celu systematycznie przyjmuje się leki przeciwbólowe i przeciwdrgawkowe. W celu złagodzenia objawów towarzyszących napadom, pacjentowi zaleca się spożywanie pokarmów bogatych w wapń..
    2. Zapobiegaj nowym napadom za pomocą odpowiednich tabletek.
    3. Jeśli nie można zapobiec kolejnym atakom, podstawowym celem terapii jest zmniejszenie ich liczby. Leki są przyjmowane przez całe życie pacjenta.
    4. Zmniejszenie intensywności napadów w przypadku ciężkich objawów z zaburzeniami oddychania (brak od 1 minuty).
    5. Uzyskaj pozytywny wynik z późniejszym anulowaniem terapii lekowej bez nawrotu.
    6. Zmniejsz skutki uboczne, ryzyko związane ze stosowaniem leków na napady padaczkowe.
    7. Chroń ludzi wokół siebie przed osobą, która jest prawdziwym zagrożeniem podczas napadów. W takim przypadku stosuje się leczenie i obserwację w warunkach szpitalnych..

    Metoda kompleksowej terapii jest wybierana po pełnym badaniu pacjenta, określeniu rodzaju napadów padaczkowych, częstotliwości ich nawrotów i nasilenia.

    W tym celu lekarz przeprowadza pełną diagnostykę i ustala priorytetowe obszary leczenia:

    • wykluczenie „prowokatorów” powodujących drgawki;
    • neutralizacja przyczyn epilepsji, które są blokowane tylko operacyjnie (krwiaki, nowotwory);
    • ustalenie rodzaju i postaci choroby z wykorzystaniem światowej listy klasyfikacji stanów patologicznych;
    • przepisywanie leków na niektóre napady padaczkowe (preferowana jest monoterapia, w przypadku braku skuteczności przepisywane są leki z innej serii).

    Prawidłowo przepisane leki na padaczkę pomagają, jeśli nie eliminują stan patologiczny, to kontrolują przebieg napadów, ich liczbę i intensywność.

    Podstawy terapii przeciwdrgawkowej

    Kompleksowe leczenie objawów konwulsyjnych obejmuje grupy leków o różnych zasadach działania, w tym:

    • leki niesteroidowe o działaniu przeciwzapalnym, obniżające temperaturę i eliminujące ból oraz uczucie dyskomfortu po ustąpieniu stanu zapalnego;
    • tabletki przeciwwirusowe przeciw nerwobólom, stosowane w celu zapobiegania wystąpieniu zaburzeń lub zmniejszania stopnia bólu w przypadku pojawienia się;
    • leki z grupy leków przeciwbólowych, które mają działanie przeciwbólowe, stosuje się w celu wyeliminowania bólu w ściśle dozowanej ilości, aby wykluczyć wystąpienie skutków ubocznych;
    • środki do eliminacji skurczów mięśni z objawami napadowymi, należące do grupy środków zwiotczających mięśnie;
    • środki zewnętrzne w postaci maści i żeli do leczenia dotkniętych obszarów lub zastrzyków w celu złagodzenia objawów skurczów mięśni;
    • leki normalizujące pracę układu nerwowego i środki uspokajające;
    • leki przeciwdrgawkowe, których działanie polega na eliminacji dolegliwości bólowych poprzez zmniejszenie aktywności komórek nerwowych, leki te najskuteczniej stosuje się, gdy źródło bólu koncentruje się w mózgu lub rdzeniu kręgowym, a mniej w leczeniu zaburzeń nerwowych w części obwodowej.

    Niektóre przepisane leki działają hamująco na rozwój lub zapobiegają wystąpieniu reakcji typu alergicznego.

    Czas zebrać kamienie

    Charakterystyczną cechą leków przeciwdrgawkowych jest niemożność szybkiego zakończenia ich przyjmowania. Przy namacalnym działaniu leku okres anulowania jego stosowania wynosi do sześciu miesięcy, podczas których następuje stopniowy spadek szybkości przyjmowania leku.

    Według powszechnej opinii lekarzy najskuteczniejszym lekiem do leczenia napadów drgawkowych jest karbamazepina.

    Leki takie jak lorazepam, fenytoina, relanium, seduxen, klonazepam, dormikum i kwas walporowy są uważane za mniej skuteczne, ułożone w celu zmniejszenia ich działania terapeutycznego.

    Pozostaje dodać, że nie można kupić leków przeciwdrgawkowych bez recepty, co jest dobre, ponieważ nieodpowiedzialne ich przyjmowanie jest bardzo niebezpieczne..

    Napady to spazmatyczne skurcze mięśni, które pojawiają się mimowolnie. Jeśli zaczną, oznacza to, że w ciele jest jakaś patologia. Napady padaczkowe są jednym z objawów wielu chorób lub konsekwencją wpływu infekcji na ośrodkowy układ nerwowy. W takim przypadku lekarz przepisuje leki przeciwdrgawkowe. Czasami napady występują u zdrowych ludzi i są izolowane. Ale powtarzające się napady są powodem, aby udać się do specjalisty i poddać się testom..

    Zakres leków przeciwdrgawkowych

    Napady są niepokojącym objawem, który może być oznaką takich chorób:

    1. Zapalenie opon mózgowych (choroba zapalna wyściółki mózgu i rdzenia kręgowego).
    2. Gromadzenie się płynu w komórkach mózgowych (obrzęk).
    3. Zapalenie mózgu (grupa zapalnych chorób komórek mózgu).
    4. Polineuropatia.
    5. Choroba Parkinsona.
    6. Neuralgia nerwu trójdzielnego.

    Oprócz tych chorób drgawki mogą również pojawić się przy urazie czaszkowo-mózgowym..

    Istnieje inna choroba, której cechą charakterystyczną jest to, że mózg wykazuje dużą aktywność elektryczną. Obejmuje różne działy. Choroba objawia się drgawkami i zaburzeniami psychicznymi (czasami). To jest epilepsja.

    Inną przyczyną napadów są zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego..

    Powstają z powodu:

    • dostanie infekcji do organizmu;
    • zatrucie;
    • brak witaminy B;
    • brak wapnia w organizmie;
    • Zaburzenia metaboliczne.

    Są kategorie osób, których zawody wiążą się z przeciążeniem aparatu mięśniowo-więzadłowego i które dużo pracują palcami lub wykonują dużo aktywnych ruchów kończyn.

    Obejmują one:

    • muzycy (skrzypkowie, pianiści);
    • sportowcy;
    • ludzie robią robótki ręczne;
    • praca na komputerze i tak dalej.

    Drgawki mogą wystąpić u osób, które znajdą się w zimnej wodzie (często taki problem pojawia się u wczasowiczów na morzu). Podczas snu występują skurcze mięśni. Kobiety w ciąży również znają to zdjęcie..

    Aby się tego pozbyć, lekarze przepisują pacjentom leki przeciwdrgawkowe..

    Tabletki lub kapsułki na napady padaczkowe są przepisywane jako środek wspomagający w chorobie Parkinsona. Innym objawem tej patologii jest drżenie rąk. Może to dotyczyć ciała, głowy, ust. Dla pacjenta jest to długotrwały stres, ale w wyniku stosowania leków na drgawki zmniejsza się aktywność mięśni..

    Choroba taka jak neuropatia wymaga włączenia do planu terapii leków zmniejszających napięcie mięśni i łagodzących ból i drgawki. Jednocześnie pacjenci cierpią na ograniczone ruchy kończyn, dysfunkcję tych narządów, w których nerwach rozwija się proces zapalny. Ból i skurcze mięśni pogarszają jakość ich życia.

    Ale powinieneś ostrożnie używać środków na napady, ponieważ wśród skutków ubocznych, które zauważają:

    • zakrzepowe zapalenie żył;
    • drżące kończyny;
    • skoki ciśnienia krwi;
    • niedowład (częściowy paraliż).

    Leki przeciwskurczowe na neuropatię szybko zatrzymują atak i przyczyniają się do rozwoju stabilnej remisji.

    Takie leki łagodzące skurcze mięśni są również stosowane w leczeniu osteochondrozy. To Suksilep, którego głównym obszarem zastosowania jest padaczka. Morpholep pomaga złagodzić ból szyjki macicy i innych części kręgosłupa z osteochondrozą i uwolnić mięśnie z zacisków. Ale nie jest stosowany w leczeniu kobiet w ciąży i patologiach układu sercowego..

    Zdarzają się przypadki stosowania leków przeciwdrgawkowych na ból zęba. Nie ma uniwersalnego lekarstwa na ten problem. Ale możesz się go pozbyć za pomocą takich środków, jak Pregabalin, która pośrednio eliminuje ból lub inne leki o działaniu przeciwbólowym..